(επι)ΣΤΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ
Λαχανόκηπος στην πολυκατοικία!Φέτος αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τέχνη μας και τη μαστοριά μας στην γεωργία.
Η αλήθεια είναι πως βαρέθηκα να πληρώνω πανάκριβα τα βιολογικά προιόντα και όσο για τα υπόλοιπα είναι πλέον ευρέως γνωστό πως το κάθε τοματίνι που τρως συνοδέυεται από κοκτέηλ
φυτοφαρμάκων και άλλων άγνωστων ορμονών. Οπότε σκεφτήκαμε να φυτέψουμε τα δικά μας λαχανικά, χωρίς μεγάλες προσδοκίες, και ότι γίνει βρε αδερφε!
Η πολυκατοικία στην οποία μένουμε έχει πάψει να έχει συστηματικά κηπουρό εδώ και δυο χρόνια για λογους κρίσης(και τσιγκουνιάς ορισμένων ενοίκων για να λέμε την αλήθεια)άρα ο κήπος ιδιεταίρως στην πίσω πλευρά ήταν κρανίου τόπος.Αφού λοιπον ενημερώσαμε τον διαχειριστή σκάψαμε το χώμα και ξεκινήσαμε να φυτέυουμε δειλά δειλά γύρω στον Απρίλιο. Επειδή είμαστε φιλόζωοι και έχουμε γατούλες περιφράξαμε το σημείο που πιστέυαμε πως θα ήταν ο λαχανόκηπος, ο οποίος αρχικά ήταν κάπως έτσι:
Η βρεφική μπανιέρα είναι η πρόταση ανακύκλωσης του μήνα, καθώς δεν είχα γλάστρα κατάλληλη για τις φραουλίτσες και η μπανιέρα έδωσε την ιδανική λύση(απ' ότι έδειξε το αποτέλεσμα).
Τελικά στην πορεία καταλάβαμε πως το "σπορ" ήταν εθιστικό και την ψωνίσαμε κανονικά.
Το θέμα συζήτησης καθημερινά ήταν πόσο μεγάλωσε η τοματιά και τι θα πρέπει να βάλουμε για να διώξουμε βιολογικά τα ζουζούνια(και τα δικά μου ζουζούνια που έκοβαν ότι ξεμύτιζε)
και μόλις η φύση άρχισε τα μαγικά της και άρχισαν να μεγαλώνουν τρελλαθήκαμε οικογενειακώς, γεμάτοι καμάρι τα σκαλίζαμε και περιμέναμε πως και πως να σκάσουν οι πρώτοι καρποί.
Εν τω μεταξύ βέβαια όλο και επεκτεινόμασταν,όλο και κάποιο καινούργιο φυτό ερχόταν και μετά κάποιος μας έδινε συμβουλές και σπόρους....και να ξανά απο την αρχή.Μέχρι που μια μέρα συνειδητοποίησα πως σε λίγο θα γυρνούσε ο διαχειριστής από τις διακοπές του και αντί για τριανταφυλλιές θα έβρισκε καρπούζια και πεπόνια.(όχι ότι είναι άσχημα δηλαδή).
Και όταν πια άρχιζαν να βγάζουν καρπούς...εκεί πια ένιωσα όπως όταν η Κωνσταντίνα μου έκανε την πρώτη γιορτή στον παιδικο!Τέτοιο καμάρι!!!Ειδικά όταν μιλούσαμε με τον "πεθερό" μου και τους φίλους του που καλλιεργουν ερασιτεχνικά χρόνια αλλα τομάτα δεν έφαγαν ποτέ.....πάντα με καλή διάθεση βέβαια,αλλά πως να το κάνεις, είναι κάτι που σου δίνει ικανοποίηση και σε βοηθά να ξεχάσεις τα αμέτρητα προβλήματα και την αφραγκία που πλεον έχει γίνει μόνιμη κατάσταση,για τους περισσότερους.
Δείτε και μόνοι σας,εμένα μου έφερε στο νου μνήμες παιδικές που έκοβε η γιαγιά μου τομάτα και μου έτρεχαν τα σάλια από τη μυρωδιά.
Το ηθικό δίδαγμα, αν μου επιτρέπετε να το πω έτσι, είναι το εξής:
Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από την παράνοια και τη μελαγχολία της προβληματικής εποχής που ζούμε.Βρείτε ένα χόμπυ,μια αποσχόληση που θα κρατάει το μυαλό σας απασχολημένο και θα σας καλμάρει τα νεύρα,Ακόμα και κάτι που δε θα σκεφτόσασταν ποτέ να κάνετε στο παρελθόν(όπως εμείς)μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο ευχάριστο μπορεί να είναι.
Τέλος θα ήθελα να πω πως σκέφτηκα κάαποια στιγμή να το κάναμε και επάγγελμα,δε θα ταν ωραίο να μπορούσες να ψωνίσεις απ ευθείας από το χωράφι?Όμως με απογοήτευση έμαθα πως μια βιολογική καλλιέργεια απαγορέυεται εντός πόλης λόγω βλαβερών φαρμάκων που μολύνουν την περιοχή!!!!και πραγματικά αναρωτιέμαι τι είδους βιολογική ονομάζουν μια τέτοια καλλιέργεια...
Πολλα φιλιά και καλές διακοπές σε όσους τυχερούς πάνε!!!
