Όχι, δεν εννοώ γλαστράκια που παιζουν μουσική αλλά πρωτότυπα γλαστράκια φτιαγμένα από παλιούς (και φθαρμένους, μην με παρεξηγήσετε οι συλλέκτες!) δίσκους βινυλίου.
Πολύ καιρό μάζευαν σκόνη καμιά εκατοστή δίσκοι σε μια γωνιά του παταριού. Κάποια στιγμή που ήρθε η έμπνευση για το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα βρήκα έναν συλλέκτη ο οποίος διάλεξε όσους άξιζαν κάτι αλλά και πάλι αυτοί που δεν είχαν "εμπορική αξία", όπως μου είπε, έπιαναν ένα σημαντικό μέρος του λιγοστού μου αποθηκευτικού χώρου.
Ομολογώ πως μπήκα στον πειρασμό να κάνω την εύκολη κίνηση και να τους αφήσω δίπλα στον κάδο των σκουπιδιών έξω από το σπίτι (κάτι που σίγουρα θα έκανα πριν από μερικά χρόνια χωρίς δεύτερη σκέψη) αλλά αποφάσισα να κάνω κάτι χρήσιμο με αυτούς, διασκεδάζοντας παράλληλα μαζί με τα πιτσιρίκια!
Έτσι μετά από λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο για να πάρω κάποιες ιδέες άρχισα να πειραματίζομαι.
Ομολογώ πως ήταν πολύ εύκολο και το αποτέλεσμα μας άρεσε πολύ.
Το καλό με τους δίσκους βινυλίου είναι πως αν μπουν για λίγο στο φούρνο (στον αέρα, στους 100 βαθμούς το πολύ) γίνονται εύπλαστοι. Αν λοιπόν τους τοποθετήσεις πάνω σε ένα σκεύος παίρνουν το καλούπι του.
Εμείς χρησιμοποιήσαμε τον μεταλλικό τρίφτη τυριού(γιατί είναι ψηλός)και μια μικρή στρογγυλή φόρμα για κέικ. Να πως:
- Τοποθέτησα ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο(καλού κακού) στη λαμαρίνα του φούρνου, ακούμπησα πάνω τον τρίφτη με το μεγαλύτερο άνοιγμα προς τα πάνω και έβαλα πάνω τον δίσκο βινυλίου προσέχοντας να ακουμπά στο κέντρο.
- Έβαλα τη λαμαρίνα στο φούρνο στον αέρα στους 100 βαθμούς. Μετά από λίγο ο δίσκος αρχίζει να παραμορφώνεται. Βγάζουμε τη λαμαρίνα από το φούρνο(φορώντας ειδικά γάντια εννοείται για να μην καούμε) όταν όλες οι "πλευρές" του δίσκου έχουν παραμορφωθεί ομοιόμορφα.
- Το αφήνουμε να κρυώσει και αφαιρούμε τον τρίφτη. Το αποτέλεσμα πρέπει να μοιάζει κάπως έτσι:
Και να οι γλάστρες μας:
Καλή επιτυχία!!!!
