Ένα θέμα που με απασχολούσε και με απασχολεί πολύ, όπως φανταζομαι και τους περισσότερους γονείς, είναι το φαγητό των παιδιών. Ιδιέταιρα τα νήπια άποδεικνύονται οι μεγαλύτεροι γευσιγνώστες (το είχα ακούσει πολλές φορές, τώρα το διαπιστώνω και εγώ).
Βάζω στοίχημα πως σας έχει συμβεί να αρνηθεί το καμάρι σας να φάει κάτι που μέχρι πρότινος λάτρευε, ή να βγάλει τη μπουκιά από το στόμα του γιατί ανακάλυψε ένα λιλιπούτειο κομματάκι από κάτι που δεν του αρέσει(και φυσικά εσείς προσπαθούσατε περίτεχνα, αλλά μάταια να καμουφλάρετε).
Το δικό μου βλαστάρι 3,5 χρονών τώρα, αφού πέρασε από πολλές τέτοιες διακυμάνσεις τελικά κατέληξε πως δεν θέλει να φάει ψάρι, κι επειδή τα "καπρίτσια" στο φαγητό δεν τα δέχτηκα ποτέ, το να μην αρέσκεται να τρώει κάτι συγκεκριμένο αποφάσισα να το δεχτώ. Έπρεπε όμως να τρώει από όλες τις ομάδες τροφίμων οπότε έπρεπε να βρω τον τρόπο ώστε να μην έχουμε γκρίνιες, και δεν ξέρω για άλλα παιδιά αλλά τα δικά μου δεν αντιδρούν καλά όταν προσπαθώ να τους επιβάλλω κάτι, αντίθετα με τη συζήτηση συνεργάζονται σχεδόν πάντα.
Η λύση ήταν απλή και τη σκέφτηκα μια μέρα που περίμενα τη μικρή να έρθει με τον μπαμπα της από τον παιδικό σταθμό. Σε μια ακόμη απόπειρα να φάει ψάρι της είχα φτίαξει fish sticks (ναι, ούτε αυτά έτρωγε...είπαμε μικροι γευσιγνώστες!) σκέφτηκα λοιπόν να της φτιάξω μια ζωγραφιά με αυτά. Ιδού το αποτέλεσμα.
Η μικρή ξετρελάθηκε και έφαγε το φαγητό αδιαμαρτύρητα! Ποι είναι το συμπέρασμα? Τελικά τα μικρά ζουζούνια σε αυτή την ηλικία κρίνουν περισσότερο οπτικά παρά γευστικά΄.
Αργότερα έψαξα στο διαδίκτυο για σχετικά θέματα και ανακάλυψα πως η διαπίστωση μου ήταν εξακριβωμένη και από ειδικούς.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα έχετε ένα παρόμοιο πρόβλημα θυμηθείτε πως όλα είναι θέμα προοπτικής, κάτι που ισχύει και για εμάς, τα μεγαλύτερα παιδια!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου